De Krulzoom, alleen maar een variabele soort?

Paxillus validus C. Hahn: een soort die wij tot voorkort niet herkenden. Deze foto's maakte ik op 5 november 2003 op de Mansholtlaan in Leiden. Ze groeien daar in de middenbernm van de uitvalsweg naar de A44 in grote groepen en heksenkringen onder Abelen. Ik had ze daar al jaren gezien, maar nooit goed bekeken. Tot het artikel van Christopher Hahn verscheen, waarin hij met uitgebreide beschrijvingen aantoont dat er meer onder de zon is dan alleen maar de gewone Krulzoom!


Kenmerkend voor deze soort is het feit dat de vruchtlichamen vaak in bundeltjes van 2-5 exemplaren groeien, waarbij de stelen deels vergroeid zijn. De plaatjes zijn helder citroengeel in jonge exemplaren. De hoed heeft een fijn viltig oppervlak, is vaak geribd aan de rand, en bij het ouder worden breekt de hoedhuid op in schubjes.
Ook onder het microscoop zijn er verschillen, zoals de veel kortere pleurocystiden in vergelijking met die van de echte Krulzoom, P. involutus